Hæ hæ allar saman!
Fyrir ykkur sem ekki þekkið mína sögu, þá er hún sú að ég hef farið í gegnum 3 smásjárfrjóvganir þar sem ég varð ólétt eftir fyrstu en dulið fósturlát uppgötvaðist í 12 v sónar. Vandamálið er mannsins megin hjá okkur og í þriðju smásjár kom sú staða upp að eggin voru 13 og sáðfrumurnar 3. Þá var skipt yfir í gjafasæði, en það var eitthvað sem við höfðum rætt að gæti orðið á endanum. Við fengum 5 fósturvísa úr þeirri meðferð. Einn settur upp og tveir og tveir í frysti. Þessi meðferð endaði í neii.
Við fórum svo í uppsetningu frystra fósturvísa nokkrum mánuðum seinna, einn ágætur var settur upp og annar sem var ekkert spes fékk að fljóta með. Þarna fengum við jákvætt, en þungunarhormónin bentu ekki til fjölburaþungunar. Við urðum því heldur hissa í fyrsta sónar þegar í ljós kom að báðir fósturvísarnir höfðu fest sig og annar skipt sér. Það sást þó ekki hjartsláttur hjá öðru eineggja. Við höfðum því tvær vikur til að venjast því að tvö börn væru á leiðinni og jafnvel þrjú! Tveim vikum seinna var ekki um að villast, við áttum von á þríburum. Þar sem bæði mamma og bróðir mannsins míns eiga tvíbura og ég gerði mér því vel grein fyrir vinnunni að eiga tvö börn á sama aldri, því hafði ég alls ekki ætlað að eignast tvíbura, þrátt fyrir að það hefðu verið settir upp tveir fósturvísar. Ég var svosem bænheyrð, hafði víst ekkert minnst á það að vilja ekki fá þríbura.
Þetta endaði á að vera dramameðganga (getið lesið um það allt saman á kraftaverkaþræðinum undir "Á leið til Belgíu í aðgerð") sem endaði á því að við misstum annan eineggja þegar ég var gengin 24 vikur og svo átti ég þau öll eftir 28 vikur.
Við áttum svo tvo fósturvísa eftir í frysti og ákváðum að láta reyna á þá síðasta haust. Annar var nógu góður til að setja upp en útkoman var neikvæð. Þar sem búið var að skipta yfir í gjafasæði þá ætti tæknisæðing að duga, þar sem ég átti að vera í lagi. Við ákváðum að prófa tæknisæðingu í janúar sem var neikvæð. Svo drifum við okkur aftur í maí, en ákváðum jafnframt að þetta yrði lokatilraunin, enda afskaplega rík með þessi tvö sem við fengum lifandi í hendurnar.
Við létum engan í kringum okkur vita af þessum síðustu þremur meðferðum fyrr en eftir á, en allar meðferðirnar áður en við áttum börnin voru algjörlega fyrir opnum tjöldum. Þar sem hér er fólk sem þekkir mig gat ég ekki skrifað hérna á meðan meðferðunum stóð og ég saknaði þess alveg helling, hér er svo frábæran stuðning að fá.
En aftur að lokameðferðinni í maí. Heppnin var með okkur og jáið kom í hús. Fyrsti sónarinn kom okkur aftur á óvart. Eitt eggbú hafði verið tilbúið í síðustu skoðun fyrir uppsetningu og stefnan var á ofurvenjulega einburameðgöngu. En í ljós kom tveir fóstursekkir. Reyndar sást bara hjartsláttur hjá öðru, en möguleikinn á annarri fjölburameðgöngu var orðinn ansi mikill. Og viti menn, í fínu lagi með bæði krílin í næsta sónar og tveir fínir hjartslættir! Jáin virðast aldeilis koma í margföld í hús til okkar. Og eins og ég hef marg oft lýst því yfir hérna þá er ég enn hissa á því að ég eigi virkilega tvo hressa þriggja ára krakka. Hvað þá að það eigi eftir að koma tvö til viðbótar! Ég á reyndar erfitt með að trúa því að ég fái virkilega tvö í hendurnar þar sem ég hef eftir báðar hinar þunganirnar alltaf fengið einu barni minna en lagt var upp með. En engu að síður, stefnan er núna komin á ósköp venjulega og viðburðasnauða tvíburameðgöngu
Mér finnst ég alveg vera búin með dramakvótann á meðgöngu.
Við fórum í 12 v sónar í gær og þar leit allt vel út og þessi kríli slatta stærri en eldri systkinin voru þó ég væri bara gengin tveimur dögum lengra en þegar ég fór með þríburana.
Svo hér á aldeilis eftir að vera fjör á bænum og nú munum við þurfa að læra að vera með tvö lítil ásamt því að vera með tvö tæplega fjögurra ára. Þetta er ekki staða sem ég hefði trúað að ég ætti eftir að vera í þegar ég fékk neiið eftir þriðju smásjár fyrir fjórum árum síðan.
Vá, þetta er aldeilis orðin langloka hjá mér. Ég vona að þið eigið eftir að nenna að lesa þetta allt
Kv. Kabbý 12v6d
en þessi kríli eru svo yndisleg. 
[
